Ana Sayfa « E-tarih.org    
 
   
İKİNCİ DÜNYA SAVAŞI’NA DAMGASINI VURAN BAZI OLAYLAR
  Unternehmen Eiche (Meşe Operasyonu)
  » Üst Konu
Ardennes’deki Truva Atı: Griffon(Greif) Operasyonu
2. Dünya Savaşı Sırasında Japon Hileleri
BİSMARCK
Fort Eben Emael Operasyonu
Jakov Djugashvili
Monte Cassino Savaşı:Alman Paraşütçülerinin Destanı
Sevinç Öpücüğü
SON KAMİKAZE SALDIRISI
Unternehmen Eiche (Meşe Operasyonu)
Yahudi Soykırımı

 
Unternehmen Eiche (Meşe Operasyonu)

derinden etkilemişti. Mussolini’nin Müttefikler’e teslim edileceği kesin gibiydi. Bunun, Mihver üzerine moral etkisi ise korkunç olacaktı. Hitler bunu engellemek için derhal harekete geçti.

Mussolini’nin tutuklanmasının ertesi günü, Otto Skorzeny ve Alman Ordusu’nun seçkin birliklerine mensup 5 subay, Hitler’in Doğu Prusuya’daki Wolfschanze(Kurt İni) karargahına çağırıldılar. Skorzeny bu subaylar arasında en düşük rütbeli olandı. Henüz yüzbaşı rütbesinde idi.

Hitler, onları neden çağırdığını doğrudan söylemedi. Onlara sırayla 2 soru sordu. Bu sorular şunlardı:

İtalya’yı iyi biliyor musunuz?
İtalya hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bu sorulardan ilkine yalnızca Skorzeny "evet" cevabını vermişti. 9 yıl önce balayını İtalya’da geçirmişti ve ülkeyi kısmen biliyordu.
İkinci soruya ise 5 subay birden politik olarak doğru cevaplar verdiler. İtalya müttefikleri idi ve stratejik öneme sahip bir ülkeydi vs. Skorzeny ise, bu soruda kumar oynamaya karar verdi. Bu soruya cevap olarak: "Ben Avusturyalıyım, Führerim." dedi. Bu kısa cevap, çok manalar içeriyordu aslında. Kendisi de aslen Avusturyalı olan Hitler’in, Avusturya ve İtalya arasında 1. Dünya Savaşı sonrası iyice artan düşmanlıktan bahsettiğini anlayacağını düşündü.

Skorzeny’nin kumarı işe yaradı. Hitler, diğer subayları gönderdi ve Skorzeny ile başbaşa görüştü. Ona İtalya’daki durumdan bahsetti ve Mussolini’nin başına neler geldiğini anlattı. (Alman haber ajansı, Mussolini’nin sağlık sorunları nedeniyle görevi bıraktığını söylemişti.) Hitler, ona, bu çok stratejik görevde kendisine güvendiğini ve Mussolini’yi Müttefikler’e teslim edilmeden önce kaçıracağına inandığını söyledi.

Bu görev için, Skorzeny, Alman Paraşüt Birlikleri komutanı General Kurt Student komutasına verilmişti. Student’in yaveri olarak Roma’ya gönderilecekti. Ama bu sadece göz boyama idi. Skorzeny sadece Hitler’e karşı sorumluydu.

Skorzeny o akşam Wolfschanze’de Student ile görüştü. Sonra da, yardımcısı Karl Radl’ı arayarak, ona, telefonda anlatamayacağı gizli bir görev aldığını, hemen hazırlanmasını söyledi. Ona, silahlar ve patlayıcılardan, siyah saç boyasına, hatta rahip giysilerine kadar uzun bir malzeme listesi gönderdi. Ayrıca Friedenthal’deki İtalyanca konuşabilen en iyi 40 adamı seçmesini ve ayrıca yanında Ausland-SD(Ausland Sicherheitsdienst - Yurtdışı İstihbarat) karagahından 10 tane ajan getirmesini söyledi. Bu adamların hepsi paraşütçü kılığında getirilecekti ve Roma dışında bulunan Alman üssüne uçacaklardı.

Bundan sonraki 7 hafta boyunca Skorzeny, Mussolini’nin izini sürdü. Bu müddet zarfında şüpheci İtalyanlar, Mussolini’yi 3 kere farklı yerlere taşıdılar. Her üç seferde de Almanlar Mussolini’nin yerini tespit ettiler ancak tam harekete geçecekken, onu ellerinden kaçırdılar.

Mussolini önce Napoli açıklarındaki Ponza Adası’na, oradan da Sardinya açıklarındaki La Maddalena adasına gönderildi . Burada, Skorzeny’nin İtalyanca konuşan komandolarında biri tarafından, adadaki bir villada görüldüğü rapor edildi. Skorzeny, bir bombardıman uçağı ile hava fotoğrafları çekmek üzere bölgeye gitti. Ama uçak, Müttefik avcı uçakları tarafından vuruldu. Skorzeny ve uçak mürettebatı, bir İtalyan destroyeri tarafından kurtarıldılar. Mussolini’nin son ikametgahı, Roma’daki Alman büyükelçiliğindeki polis ateşesi Herbert Kappler tarafından bulundu. Kappler, İtalyan polis telsizindeki önemsiz gözüken bir mesajı dinlemişti. Mesajda, İtalyan Apenin Dağları’nın en yüksek noktası olan Gran Sasso çevresinde alınacak güvenlik önlemlerinden bahsediyordu.

Kappler, hemen Mussolini’nin buraya getirildiğini anladı. Diğer istihbarat raporları da, Mussolini’nin, sadece teleferikle ulaşılabilen bu yere getirildiğini doğruluyordu.

Almanlar’ın acele etmeleri lazımdı. Çünkü İtalyan anakarası Müttefiklerce işgal edilmeye başlanmış ve İtalya teslim olmuştu. Skorzeny hemen bölgeye uçtu ve havadan kendi fotoğraf makinesi ile keşif fotoğrafları çekti. Bu fotoğraflarla üsse döndükten sonra hemen bir plan yapıldı. Bu plan, General Student, Harald Mors(Student’in emrindeki paraşüt tabur komutanı) ve Skorzeny tarafından yapıldı. Plan gayet basitti ama kolay değildi:


- Herbiri, 1 pilot ve 9 paraşütçü taşıyan 12 adet DFS 230 taarruz planörleri, Gran Sasso semalarında, 9500 fit yükseklikte, dakika başına bir planör olmak üzere, bağlı oldukları uçaklardan salınacaklar. Havadaki beklenmeyen rüzgarlar ile mücadele edilecek ve planörler Mussolini’nin tutulduğu dağ otelinin hemen yanındaki küçük ve kayalıklı araziye inmeye çalışacaklar.

- Planörler yere indiği anda, paraşütçüler otele saldıracaklar ve Mussolini’yi, başındaki nöbetçiler onu vurmaya fırsat bulamadan ele geçirecekler. Sonra oteldeki İtalyanlar’ı etkisiz hale getirip, çevre güvenliğini sağlayacaklar.

- İkinci bir grup da, dağ otelini dış dünyaya bağlayan teleferiğin aşağıdaki ucunu ele geçirecek.

- Mussolini, derhal Stork model hafif uçak ile bölgeden yollanacak.


Saldırı kuvveti toplam 108 kişiden oluşuyordu. 9 planöre dağılmış 81 paraşütçü, 3 planöre dağılmış Skorzeny ve 25 komandosu ve Skorzeny’nin yanında getirdiği "misafiri". Bu "misafir",İtalyan Askeri Polis şeflerinden General Fernando Soleti idi. Skorzeny’nin adamları tarafından kaçırılmış ve gelmeye zorlanmıştı. Skorzeny’nin amacı, dağ evindeki İtalyanlar’ın şaşkınlığını artırmaktı.

Pilotların haritaları inceleme fırsatı olmamıştı. Kendilerine, Student’in istihbarat subayı tarafından kullanılan, en öndeki uçağı izlemeleri söylenmişti.

Skorzeny’nin planörü, 2. uçağa bağlı idi. Ama en öndeki uçak kendi planörünü bırakıp rotasını değiştirince, 2. uçağın pilotu, bir anda kendisini haritasız ve öncüsüz vaziyette bulmuştu. Skorzeny hemen bıçağıyla, planörün tabanında aşağıyı görebileceği kadar bir delik açtı ve bir önceki günden hafızasında kalanlarla pilota yol tarifi yaptı.

Planör yere indiği anda, Skorzeny, General Soleti’yi önüne katarak dağ evine doğru koşmaya başladı. Sonra birden, 2. katta camda duran Mussolini’yi gördü. Artık nereye gideceğini biliyordu. Mussolini’ye içeri girmesi için bağırdı. Sonra otele daldı. İtalyanlar neye uğradıklarını şaşırmışlardı. General Soleti onlara ateş etmemeleri için bağırdı. Bir dakikadan kısa bir süre sonra, Skorzeny Mussolini’nin odasına daldı. 2 nöbetçiyi etkisiz hale getirdi. Bu sırada 2 adamı da, duvardan tırmanarak camdan içeri girdiler. Mussolini’nin karşısına geçen Skorzeny, onu selamladı ve şöyle dedi: "Duçe, sizi kurtarmam için beni Führer yolladı."

Sadece bir kaç dakikada, dağ evindeki ve teleferik istasyonundaki İtalyanlar etkisiz hale getirildi.

Mussolini’yi oradan götürecek olan Stork da, Student’in şahsi pilotu olan Yüzbaşı Heinrich Gerlach tarafından getirildi. Bu iki kişilik, küçük uçağa, iri yarı Skorzeny de binmek istedi. Uçak 2 kişilik olduğu için, pilotun tüm itirazlarına rağmen, Skorzeny, Mussolini’nin koltuğunu arkasındaki küçük boşluğa yerleşti. Skorzeny sonradan, neden bu konuda ısrar ettiğini şöyle açıklamıştır: "Uçak oldukça riskli bir kalkış yapacaktı. Bu kadar başarılı bir operasyonun ardından, Führer’e, Mussoliniyi kurtardığımızı,ancak onu getirecek uçağın Gran Sasso’da kayalıklara çakıldığını rapor edemezdim. Hayır, böyle bir rapor vereceğime, ben de o uçakta ölmeyi tercih ederdim."

Pilot Gerlach’ın kalkış konusunda kaygıları vardı. Hem çok kayalık bir pistten kalkacaklardı, hem de pistin sonunda derin bir uçurum vardı. Pilot, paraşütçülere uçağı tutmalarını ve kendisi motoru en son hıza getirene kadar bırakmamalarını tembihledi.

Motor son hıza gelince uçak taşlı pistte hoplaya zıplaya hızlandı ve uçurumun kenarından zor da olsa kalktı. Tabi bu kalkış, tamamen Yüzbaşı Gerlach’ın çelik gibi sinirlerinin eseriydi. Ayrıca, yolculara bu kalkış esnasında motorun arızalandığını ve şans eseri havada kaldıklarını da söylememişti.

Roma’daki Alman hava üssüne indiler. Oradan da bir bombardıman uçağıyla Viyana’ya gittiler. Mussolini, buradan Wolfschanze’ye, Hitler ile buluşmaya gitti.

Bu operasyonun ardından, bu operasyona katılanlar ödüllendirildiler. Skorzeny, binbaşılığa terfi ettirildi ve Şövalye Haçı ile ödüllendirildi. Kappler, polis ateşesi, terfi ettrildi ve ödüllendirildi. Pilot Yüzbaşı Gerlach, havacılık tarihinin en zor kalkışını gerçekleştirdiği için Şövalye Haçı ile ödüllendirildi. Diğer pilotlar, paraşütçüler ve istihbaratçılar da ya terfi ettirildiler, ya da madalya ile ödüllendirildiler.

Bu operasyondan sonra, Almanlar bol bol propaganda yayını yaptılar. Skorzeny ise, Müttefik istihbarat kayıtlarına "Avrupa’nın en tehlikeli adamı" olarak giriyordu. Ama bu adam daha durmaya niyetli değildi. 1 sene sonra Ardennes’de yine boy gösterip ortalığı birbirine katacaktı. Ve sonraki sene de, teslim olmayı düşünen Macar Prensi Amiral Horty’yi sarayından halının içinde kaçıracaktı.

Bu operasyonun en önemli yanı, uzun bir ön çalışma sonucunda, basit bir planla, çok kısa sürede icra edilmiş ve yaralanan bir kaç Alman ve İtalyan dışında kimseye zarar gelşmemiş olmasıdır. Tarih boyunca da özel kuvvetlere ilham vermeye devam edecektir.


Operasyonla ilgili fotoğraf ve çizimler:


Skorzeny, Student’e rapor veriyor


Operasyona hazırlanan paraşütçüler




Dağ evine taarruz


"Duçe, beni Führer gönderdi!"


Mussolini uçağa biniyor


Uçağın kalkışı ve yolcu edilişi


Uçağın kalkarken geçirdiği tehlike


Uçak Roma yolunda


Hitler Doğu Prusya’da havaalanında Duçe ile birlikte.


Operasyonun beyni Skorzeny. Binbaşı rütbesine terfi edilmiş ve Şövalye Haçını almıştı.